Zapowiedź "Blind Love"

ONA.

Jak to się stało? 

On mnie pokochał.

Może nie widzę, może nie wiem jak wygląda. 

Mimo to, jest dla mnie ideałem.

Czasami myślę, że nie zasługuję na takie szczęście...

Nie wierzę, że mi się to przydarzyło. 

Dziękuję za to Bogu.

Bogu, w którego uwierzyłam właśnie dzięki temu chłopakowi.

Moje życie nabrało innego znaczenia.

W końcu nabrało sensu.

Monotonia moich dni zaprzestała nią być.

Jedna osoba tak wiele wniosła do pustki wypełniającej moje serce.

Najpiękniejsze jest to, że on nie widzi mnie jako kalekę.

Dostrzega w mej postaci więcej niż inni potrafiliby. 

Uważa mnie za kogoś wyjątkowego.

Powtarza mi to każdego dnia, a ja nadal nie mogę zrozumieć dlaczego tak myśli.

Uwielbiam słyszeć jego zachrypnięty głos każdego poranka.

Nie mogę przestać się śmiać kiedy słyszę jego żarty.

Fascynuje mnie jego talent.

Pasjonuje mnie jego twórczość.

Zaskakuje mnie swoją idealną postawą w każdej sytuacji. 

Podziwiam jego dobre serce.

Zawsze, gdy go nie ma tęsknie za jego dotykiem, smakiem ust, a nawet donośnym śmiechem.

Nie mogę się nadziwić jego charakterem, tym jak wspaniałym jest mężczyzną.

Wariuję, kiedy jego dłoń napotyka moją na swojej drodze.

Doprowadza mnie do szału swoimi zachowaniami, lecz to wcale mi nie przeszkadza.

Nie ma rzeczy, której w nim nie lubię.

Kocham go. 

I bardzo żałuję, że nie mogę go zobaczyć...

To moje największe marzenie...

ON.

Jak to się stało? 

Ona mnie pokochała.

To, że nie widzi nie stanowi dla mnie problemu, najmniejszego.

To czyni ją jeszcze bardziej wyjątkową. 

Mimo wszystko jest dla mnie ideałem.

Czasami myślę, że nie zasługuję na takie szczęście...

Nie wierzę, że mi się to przydarzyło. 

Dziękuję za to Bogu.

Bogu, w którego pomogłem jej uwierzyć.

Moje życie nabrało innego znaczenia.

W końcu nabrało sensu.

Bogu, w którego uwierzyłam właśnie dzięki temu chłopakowi.

Moje życie nabrało innego znaczenia.

W końcu nabrało sensu.

Monotonia moich dni zaprzestała nią być.

Jedna osoba tak wiele wniosła do pustki wypełniającej moje serce.

Najpiękniejsze jest to, że pokochała mnie za to jakim jestem.

Dostrzega w mej postaci więcej niż inni potrafiliby.

Uważa mnie za kogoś wyjątkowego.

Powtarza mi to każdego dnia, a ja nadal nie mogę zrozumieć dlaczego tak myśli.

Uwielbiam słyszeć jej delikatny głos każdego dnia.

Nie mogę przestać się śmiać kiedy słyszę jej żarty.

Fascynuje mnie jej talent.

Pasjonuje mnie jej twórczość.

Zaskakuje mnie swoją idealną postawą w każdej sytuacji.

Podziwiam jej dobre serce.

Zawsze, gdy muszę wyjechać tęsknie za jej widokiem, dotykiem, smakiem ust, a nawet za cienkim chichotem.

Nie mogę się nadziwić jej charakterem, tym jaką wspaniałą jest kobietą.

Wariuję, kiedy moja dłoń napotyka jej na swojej drodze.

Doprowadza mnie do szału swoimi zachowaniami, lecz to wcale mi nie przeszkadza.

Nie ma rzeczy, której w niej nie lubię.

Kocham ją.

Od początku pragnąłem spełnić jej największe marzenie.

Wpadłem na pomysł, tylko musiałem ją zranić.

Więc nie wiem jak to sobie wybaczę, a jak ona wybaczy to mi...
Spełniłem to marzenie, a zarazem znów je odebrałem...
Mimo to, nie mam śmiałości żałować.

***

Oto zapowiedź opowiadania, które pojawi się po wakacjach :) Mam nadzieję, że się spodoba, piszcie swoje opinie ;) Jak myślicie, o którego z chłopaków chodzi? O co tu w ogóle chodzi? Piszcie ;) To ostatni post przed podsumowaniem :'( Płaczę :'(( Nie wierzę, że już się żegnamy :'(

Pozdrawiam JEDNOKIERUNKOWYCH :*