Imagin Harold Edward Styles CZĘŚĆ number #1

Poznałam Gem, jeszcze kiedy studiowała. Zostałyśmy współlokatorkami. Od początku wiedziałam kim jest jej brat, ten sławny Harry z zespołu One Direction. Szczerze, nigdy mnie to nie ruszało, dla mnie to był zwyczajny chłopak, z nadzwyczajną pracą, tyle. Gemma doskonale o tym wiedziała i ufała mi. Chociaż była pomiędzy nami różnica pięciu lat, dogadywałyśmy się doskonale. Ja byłam ta szalona, ona ta spokojniejsza, równowaga w kosmosie musi być ( ;) ). Zaproponowała mi wizytę u jej rodziny. Zgodziłam się. Już wcześniej poznałam jej mamę i ojczyma, byli naprawdę mili. Wysiadłyśmy z samolotu. Po półgodzinie sunęłyśmy przez lotnisko z walizkami. Przywitali nas i zabraliśmy się z  nimi do rodzinnego miasteczka Styles. Całkiem postawny mężczyzna zabrał walizki do domu, a my pozostałyśmy jeszcze chwilę przed domem:
-Ale się cieszę-skakała z radości
-Ja też, bardzo chciałam zobaczyć gdzie wychowała się moja bff-zachichotałyśmy i wkroczyłyśmy do środka
-Ale za tym tęskniłam-głośno westchnęła
-No teraz spędzisz tu cały miesiąc ze mną i będziesz za ten czas tęsknić za New Castle-zażartowałam
-Pewnie tak-zdjęłyśmy z siebie kurtki
-Em-tak nazywała ją jej rodzicielka-Mamy dla ciebie niespodziankę-zza futryny wyłonił się o pół głowy
ode mnie wyższy lokaty chłopak. Wiedziałam, że to brat mojej przyjaciółki
-Hazz!-rzuciła mu się na szyję
-Chodź tu maleńka-rzeczywiście, ona nie należała do najwyższych osób
-Brakowało mi mojego szoguna-potargała jego włosy kiedy już skończyli się tulić
-A jak mi mojej kruszynki-zaśmiali się. Te ich rechoty zdawały się identyczne
-To jest (T.I), opowiadałam ci o niej-dopiero wtedy nasze oczy się spotkały. Jakby na moment czas się zatrzymał, cały świat stanął w miejscu. Nie mogliśmy oderwać od siebie wzroku. Jego zielonki przyprawiały mnie o przyjemne dreszcze. Zamarliśmy, ale ja szybko ocknęłam się, by nie dać Gemm'ie powodu do figli
-Miło mi-podałam mu rękę. Kiedy ją ujął, ciepły prąd przeszedł przez moje całe ciało. Czułam coś czego jeszcze nigdy nie miałam okazji
-Mi również-nie spuszczał ze mnie uwagi
-Dooobra-przeciągnęła G i na zmianę nas skanowała
-Może przejdziecie się, a my przygotujemy kolację?-zaproponowała Pani Anne
-Nie trzeba pomóc?-starałam się nie wlepiać wzroku w Harold'a, ale nie umiałam
-Nie. Damy sobie radę-zauważyłam, że puściła oczko partnerowi
-No dobrze, to my pójdziemy się ogarnąć i zaraz ruszmy-za rękę do góry pociągnęła mnie Em. Nawet kiedy przemierzałyśmy schody, patrzałam na loczka. Zatrzasnęła drzwi, najprawdopodobniej, swojego pokoju. Nasze pakunki już tam stały. Oparła się o drzwi i luknęła na mnie-(T.I) wszystko okej?-zapytała
-Ttt...tak-zająknęłam się, ponieważ myślami nadal byłam z Harry'm-A dlaczego pytasz?-starałam się nie oderwać stóp od ziemi, ja po prostu latałam wysoko w chmurach
-Oj kochana...-szczerzyła się jak nienormalna-Serio? Mój brat?-skrzyżowała ręce na klatce piersiowej i postawiła kilka kroków w moim kierunku-Co w nim takiego jest? Tyle razy go widziałaś-w sumie sama nie wiedziałam. Chyba dałam się jej poznać, aż, za dobrze...






Hello! Będą dwie części lub trzy części, zależy od was, czy wam się spodoba. Mam nadzieję ;) Jak myślicie co będzie dalej? Hehe...Mam mały plan jak was zadziwić ;3 Bardzo chciałabym go wykorzystać :D Tak wiem, jestem nienormalna :)
Pozdrawiam JEDNOKIERUNKOWYCH :*