Rain of scars 21 pierwsza część rozdziału

-To tylko rozcięta warga i podbite oko, tego nawet nie da się opatrzyć-zaśmiał się. Oj jak ja tęskniłam za tym rechotem, nie mogłam się go doczekać
-Daj chociaż mi to obejrzeć-wspięłam się na palce, by luknąć na jego usta. Kusiły mnie. Były takie pełne, same prosiły się o pocałunek. Spojrzałam mu niepewnie w oczy. Zauważyłam tą iskierkę w jego źrenicach. Obawiałam się. Nie wiedziałam jak to się skończy Ale wydawało mi się, że ten wzrok Niall'a się na to zgadza. Wzięłam głęboki oddech, liczyła się tylko ta chwila...
***
Delikatnie musnęłam jego usta, czekając na odpowiedź. Ujął moją twarz w dłonie. Pozwolił mi stanąć na równe stopy. Nachylał się lekko pogłębiając pocałunek. Jedna z jego rąk zsunęła się na moją talię i przybliżyła nas do siebie. Wplotłam palce w jego blond włosy. Nie mogłam uwierzyć. Wcześniej bałam się tego. Obawiałam się, że nie będę umiała. Tyle złego uczynił mi jeden mężczyzna, myślałam że jest także w stanie obrzydzić mi każdy kontakt z płcią przeciwną. Okazało się, że nie. Kochałam Niall'a od samego początku, nie istniałam bez niego. Lecz cały czas zatrzymywał mnie niepokój o to czy nie stchórzę w ostatniej chwili i nie zaprzepaszczę naszej relacji. Udało mi się. Było niesamowicie. Poczułam jak bardzo go kocham. Ile dla mnie znaczy. Odsunęliśmy się od siebie. Złączył nasze czoła razem. Patrząc sobie w oczy wyrównywaliśmy oddech. Uśmiechaliśmy się do siebie jak szaleńcy:
-Kocham cię-wyszeptał
-Kocham cię-równie  cicho powtórzyłam. Ponownie złączyliśmy nasze wargi w delikatnym całusie
-Już nigdy cię nie opuszczę, nigdy-przymknął oczy. Staliśmy w bezruchu tak przyklejeni do siebie w przedpokoju. Nagle drzwi się otworzył, a do środka wpadli chłopcy. Byli wyraźnie przejęci, lecz kiedy tylko nas ujrzeli, widocznie się uspokoili. Przestraszyłam się i wtuliłam się w Nialler'a, chowając twarz w jego tors-To tylko ci idioci-zaśmiał się. Odwróciłam się do niego plecami, tak że odejmował mnie w tali-Jest dobrze-wyraźnie rozbawiony powiedział. Poczułam na głowie jego usta
-Hej-przywitałam się niezbyt głośno
-Cześć-szczerzyli się jak nigdy
-Ymmm...Horan?-Li pokazał na własne oko, pytając tym samym o rany niebieskookiego
-To nic-odrzekł-Wejdziecie? Czy będziecie tak tu stać?-pociągnął mnie do salonu za sobą. Reszta podążała za nami. Posadził mnie sobie na kolanach i pocałował ponownie. Miny loczka, Lou, Zaz'y oraz Liasia, były bezcenne
-Coś się zmieniło przez te piętnaście minut kiedy ostatnio się widzieliśmy-Mulat zajął miejsce obok
-Trochę-Irlandczyk nie spuszczając ze mnie wzroku, założył pasmo moich włosów za ucho. Oparłam głowę o jego ramię. Nareszcie-pomyślałam...











Hejka! Przepraszam, że dzielę rozdziały, ale nie mam jak napisać dzisiaj dłuższego. Muszę lecieć :P Mam nadzieję, że nie będziecie bardzo źli.
Pozdrawiam JEDNOKIERUNKOWYCH :*