Little Sweet Angel 26

-A tak, no...-zaczęli się zbierać

-Dzięki-pomogli mi wstać-Możemy dokończyć? Niall zaraz umrze z głodu-dłonią pomierzwiłam jego idealnie ułożone włoski 

-Dziewczyno jak mogłaś to zrobić?-udał zabawnie szok

***

Dokończyliśmy. Wypieki się udały i szybko zniknęły (jak myślicie dzięki komu? ;) ) Usiedliśmy w salonie. Rozmawialiśmy, właściwie o niczym, bezsensowne tematy. Zaczęli się zbierać. Zostawili mnie samą, nie chciałam by Hazz zostawał. Usiadłam na sofie, rozmyślałam długo. Wiedziałam, że muszę zacząć przestać żyć starymi koszmarami. Nie mogłam wciąż rozdrapywać starych ran. Musiałam zapomnieć, nacieszyć się tym co mam i tum co tu i teraz. Zebrały się we mnie wszystkie siły. Pokierowałam się do kuchni. Otworzyłam lodówkę. Zrobiłam trzy tosty. Usiadłam przed talerzem. Zdawałam sobie sprawę, że  to mój przełom, czułam potrzebę zrobienia tego. Wzięłam kęs, na początku nie chciało mi przejść przez gardło, później jakoś się udało.Poczułam smak, którego tak dawno nie czułam. Natychmiast zechciałam więcej. Wszystko weszło we mnie. Byłam z siebie dumna, jak nigdy, ale zobaczyłam ile czasu mi to zajęło-1,5 godziny. Coś we mnie pękło, z jednej strony byłam szczęśliwa, a z drugiej załamana. Popłakałam się. Kiedy biegłam do pokoju, akurat Tatiana weszła. Zatrzymałam się, luknęłam w jej kierunku i znów zniknęłam. Widziałam, że za mną podążała. Na szczęście byłam szybsza i zamknęłam się w pokoju zanim zdążyła dogonić mnie. Zsunęłam się po drzwiach i wpadłam w histerię. Wstałam, znalazłam się w łazience. Spojrzałam w lustro. Brzydziłam się sobą. Jak ja mogłam to sobie zrobić?














Hej! No to dawno nie mieliśmy "Little Sweet Angel" ale już jest, krótki, wiem. Nie chcę na tą chwilę pisać więcej tego opowiadania, bo nikt zbytnio się nim nie interesuje, więc wolę zająć się innymi, żebyście czytali, nie olewali. Mam nadzieję, że się spodoba tym nielicznym :)
Pozdrawiam JEDNOKIERUNKOWYCH :*