Rain of scars druga część rozdziału 22

-Ymmm...Horan?-Li pokazał na własne oko, pytając tym samym o rany niebieskookiego
-To nic-odrzekł-Wejdziecie? Czy będziecie tak tu stać?-pociągnął mnie do salonu za sobą. Reszta podążała za nami. Posadził mnie sobie na kolanach i pocałował ponownie. Miny loczka, Lou, Zaz'y oraz Liasia, były bezcenne
-Coś się zmieniło przez te piętnaście minut kiedy ostatnio się widzieliśmy-Mulat zajął miejsce obok
-Trochę-Irlandczyk nie spuszczając ze mnie wzroku, założył pasmo moich włosów za ucho. Oparłam głowę o jego ramię. Nareszcie-pomyślałam...
***
-Jesteście razem?-zapytał Harry
-Na to wygląda-zachichotałam
-Gratulacje-wszyscy po kolei przybili mojemu ukochanemu piątkę. Rozmawialiśmy jeszcze chwilę. Siedziałam tak wtulona w Horan'a. Byłam zmęczona. Nie przespałam welu nocy przez jego nieobecność, po prostu nie umiałam. Jeszcze wydarzenia z tamtego dnia, tak wiele się wydarzyło. Moje powieki zaczęły robić się coraz cięższe. To ostatnie co pamiętam z tamtego wieczoru.

*Oczami Niall'a 

Nawet nie zauważyłem kiedy moja królewna zasnęła. Zawsze była cicha, więc ciężko było się zorientować. Wyglądała na wykończoną psychicznie. Tak ją kochałem. Serce krajało mi się na jej ból. 

Zaniosłem mój cały świat do, już, naszej sypialni. Przykryłem ją kołdrą, pocałowałem w czoło i wyszedłem. Nie zwracając uwag na toczoną przez kumpli rozmowę, opadłem na swoje wcześniejsze miejsce. Obserwowałem swój palec malujący wzroki na oparciu kanapy z uśmiechem. Myślałem wtedy o niej. O tym jak po raz pierwszy ją ujrzałem, usłyszałem jej głos, poczułem smak jej ust. Wszystko wydawało się takie nierealne . Ne wierzyłem, że znalazłem tak niesamowitą dziewczynę. Moje serce biło tylko dla niej:

-Niall! Niall!-z rozmyśleń wyrwał mnie Zayn

-Co jest?-zwróciłem na nich wzrok 

-Nad czym się tak zastanawiasz?-odezwał się Tomlinson. Na to pytanie ponownie uniosłem kąciki ust-Julia?-pokiwałem głową na tak

-Ja po prostu nie potrafię bez niej żyć-radośnie westchnąłem

-Wiemy stary-wspólnie zaśmiali się

-Co?-nie zrozumiałem o co im chodzi

-Horan, nie wiem czy wiesz, ale przez cały czas nawiałeś tylko o niej. Chodziłeś przygnębiony dopóki nie zobaczyłeś jej na ekranie komputera lub gdy nie usłyszałeś jej przez słuchawkę telefonu. Myślami byłeś daleko od nas, przypuszczam, że wtedy z nią. Nialler, bracie wiemy, że prócz Julii nie istnieje dla ciebie nic-wyrecytował Liam

-Prawda-potwierdziłem-Nie zdajecie sobie sprawy jak silne to jest uczucie-mówiłem pełen pasji-Tego nie da się opisać, nie umiem wyrazić tego słowami-sam byłem zafascynowany tym jak bardzo ją kocham

-Tego chyba nawet nie da się wyobrazić-stwierdził Louis

-Tak-przytaknąłem. Rozprawialiśmy jeszcze o kilku mało, dla mnie, istotnych sprawach. Później pożegnałem przyjaciół i udałem się pod prysznic. Ubrałem spodnie dresowe i wróciłem do sypialni. Ułożyłem się obok miłości mojego życia. Objąłem mojego anioła i  z szerokim uśmiechem zasnąłem...

Hejka! Mam nadzieję, że się spodoba kochani ^^ Ja jestem, w miarę, zadowolona. Ale też nei do końca. 

Pozdrawiam JEDNOKIERUNKOWYCH :*