Imagin Harold Wdard Styles CZĘŚĆ number #16 (the end)

-Skarbie nie płacz przez tego idiotę-usiadł na moim łóżku i przytulił mnie
-Nie przez niego-zaprzeczyłam-Po prostu jestem szczęśliwa, iż już nigdy nie pokaże mi się na oczy-odetchnęłam z ulgą...
***
Dni mijały bardo szybko. Cieszyłam się każdą chwilą spędzoną z Harold'em. Na szczęście opanował się i przestał robić mi sceny zazdrości. Zakolegowałam się z chłopakami i w ogóle. Dołączyła do nas Gem. Świetnie się bawiliśmy. Nie ma to jak w siódemkę (XD). Niestety przyszedł ten dzień. Harry pożegnał się ze mną i wyjechał w trasę. Ja wróciłam do mojego szarego New Castle, w sumie nawet tęskniłam za tym miastem. Każdego dnia pisałam z Hazz'ą, wydawało mi się, że codziennie się do siebie zbliżaliśmy, mimo iż dzieliły nas tysiące kilometrów. Jednakże, gadaliśmy coraz mniej. Ciągłe zapracowanie z jego strony przeszkadzało. Zaczęło brakować mi jego bliskości. Tęskniłam, płakałam, ale nie dawałam po sobie tego poznać. Zaczęło do mnie dochodzić. Przypomniałam sobie o moim postanowieniu. Jak uważałam zanim trafiłam do rodzinnego domu Gem. Nie umiałam, musiałam.
Tego wieczoru mieliśmy porozmawiać na Skype. Włączyłam laptop i połączyłam się z Harold'em:
-Witaj, księżniczko-szerzył się
-Hej-lekko uniosłam kąciki ust
-Co się dzieje?-od razu zauważył
-Harry, ja już tak nie potrafię-zaczęłam płakać-To dla mnie za dużo-łkałam
-Już o tym rozmawialiśmy, niedługo wracam-pocieszał mnie
-Nie rozumiesz, wrócisz, ale zaraz znów znikniesz. I tak w kółko-ocierałam bezskutecznie łzy-Kiedyś wiedziałam co znaczy "sława", przynajmniej myślałam, że wiem-namalowałam cudzysłów w powietrzu. Uważnie się mi przysłuchiwał ze smutną miną-Wybacz, chyba musimy dać sobie spokój. Nie umiem trwać w związku na odległość, to za trudne-serce mi pękało kiedy to mówiłam-Wciąż będę cię odzyskiwać i tracić. Zostańmy przyjaciółmi w kontakcie, proszę. Zrozum mnie. Kocham cię nad życie...
-I dlatego kończysz z nami?-drżącym głosem przerwał mi
-Nie. Dlatego, że to zbyt bolesne. Proszę cię...-ryczałam jak dziecko
-Kocham cię (T.I)-rozłączył się. Wpadłam w histerię. Nie spałam całą noc.
Kolejne dni były bardzo  depresyjne. Przez dwa tygodnie prawie nic nie zjadłam. Styles nie odezwał się do mnie ani razu i ignorował moje zaczepki. G pomagała mi się pozbierać, niestety bezskutecznie. Z tego co mi mówiła, loczek też się z nią nie kontaktuje.
Jak zwykle siedziałam na łóżku i słuchałam smętnych piosenek w sowim pokoju:
-Ubieraj się mała-rzuciła we mnie sukienką i szpilkami
-Ała-złapałam się za głowę po "bliskiej randce" z obcasem buta-Co ty gadasz? Zostaw mnie w spokoju-warknęłam i odwróciłam głowę
-Nie ma żadne "zostaw mnie". Zabieram cię dzisiaj na babski wypad-oznajmiła
-Nie chcę-odrzekłam
-(T.I) cholera jasna! Rusz tyłek! Siedzisz tu od trzech tygodni! Daj sobie powietrza. Po to zerwałaś z moim bratem żeby teraz się nad sobą użalać? Gdzie podziała się ta moja stara, szalona (T.I), której nikt nie mógł podskoczyć?-motywującym tonem recytowała i usiadła obok
-Utonęła-mruknęłam
-Przestań. Wychodzimy i koniec, wiesz, że nie dam ci spokoju-miała rację
-Dobra, tylko dlatego, że mam cię dość-wstałam
-Ok. Ja lecę się szykować, do zobaczenia za półtorej godziny. Ubierz się ładnie-już stała za progiem
-Przecież już mam kreację-podniosłam to co mi rzuciła wcześniej
-To tylko tak symbolicznie. To szajs, weź coś lepszego-trzasnęła drzwiami. Westchnęłam głośno i poszłam do łazienki. Prysznic, włosy, makijaż itd. Nareszcie poczułam się nieco lepiej. Rzeczywiście wystrojenie się może pomóc kobiecie. Ubrałam się i wyszłam z pokoju. Oczywiście skomplementowała mnie i wyruszyłyśmy. Trafiłyśmy do najlepszej restauracji w mieście, co mnie zdziwiło. Od kiedy Gemma lubi takie lokale? Nie pytałam-Muszę do toalety-wstała i nie czekając na moją odpowiedź zniknęła ze swoją torebką. Rozglądałam się i czekałam, w sumie na nic. Nagle poczułam dłonie na oczach:
-G, przestań-zdjęłam je i odwróciłam się. Moim oczom ukazał się Harry. Oniemiałam. Łzy momentalnie zaczęły spływać po moich policzkach-Hazz?-jakbym nie dowierzała. Rzuciłam się mu na szyję i nie chciałam puścić. Jednak musiałam, bo czułam na brzuchu kolce. Odsunęłam się i zauważyłam piękne róże w jego rękach
-To dla ciebie-wręczył mi je, odebrałam-(T.I) chciałem cię o coś zapytać?-na sali jakby na komendę zaczęła grać muzyka romantyczna-Wyjdziesz za mnie?-padł na kolano i wyjął czerwone pudełeczko jak się domyśliłam, bo nie chciałam nawet na nie patrzeć, liczył się tylko on. Zasłoniłam usta dłonią, lecz po chwili ją zabrałam
-Ale twoja praca i...
-Nie obchodzi mnie moja kariera, media i cały świat. Jesteś tylko ty, tylko moja księżniczka (T.I) Kocham cię i nie poddam się dopóki nie usłyszę słowa "tak" z twoich ust-uparty jak Gem. Podobieństwo-uderzające
-Tak-zachichotałam i pozwoliłam mu wsunąć pierścionek na swój palec. Powstał i ujął mnie w objęcia. Rozległy się gromkie brawa-Chyba częściej muszę urządzać sobie "babskie wieczory" z tobą, dla takich niespodzianek-po długim pocałunku wydusiłam
-Chyba tak-zaśmiał się-Przepraszam, że tak długo się nie odzywałem
-Przestań-mruknęłam
-Uda się, zbyt cię kocham, aby się to rozsypało-wyszeptał
-No, no, udało się-nagle zjawiła się moja przyjaciółka, a jego siostra-Nie spodziewałam się, że mój "sławny" braciszek zwiąże się na stałe i to z moją najbliższą przyjaciółką-z szerokim uśmiechem stwierdziła. Nie wychodząc z ramion chłopaka podniosłam głowę by spotkać jego zielonki
-Ja też nie-lekko uniosłam kąciki ust i zastygłam przy jego torsie, którego już nigdy mi nie zabrakło...











Hejka! Zaskoczeni! Ja tak, nie wiedziałam, że napiszę koniec i to dzisiaj. A do tego taki długi :) Mam nadzieję, że się spodoba ^^
Pozdrawiam JEDNOKIERUNKOWYCH :*