Imagin Lou romantyczny

Od kiedy jestem z Louis'em, będzie to jakieś trzy lata, nie wykazał się żadnym romantycznym gestem. Kocham go nad  życie, ale jego brak romantyzmu mnie dobija. Dla niego wszystko jest takie proste. Wrócić z pracy, zjeść kolację, przygotowaną przeze mnie, pocałować mnie i położyć się spać. Nic więcej. Woli spędzać czas ze swoimi kochanymi kumplami, który przesiadują u nas jakby domów nie mieli. Brakuje mi miłości ze strony mojego partnera.

Któregoś wieczoru siedzieliśmy razem i oglądaliśmy jakąś komedię. Postanowiłam w końcu porozmawiać z nim o tym co mnie trapi:

-Kochanie, mam pytanie-łaskawie zwrócił swój wzrok na mnie

-Słucham?-upił łyk piwa

-Czy masz zamiar kiedykolwiek powiedzieć mi, że mnie kochasz lub zabrać mnie na randkę czy coś?-zachłysnął się napojem

-Przecież cały czas ci to mówię-myślałam, że się przesłyszałam

-Że co?-warknęłam-Ostatnio te słowa zostały przez ciebie wypowiedziane w moje urodziny, czyli pięć miesięcy temu, Louis-nie wytrzymywałam

-No co ty-machnął ręką

-Aha, dobrze wiedzieć, że obchodzi cie to, że cierpię z twojego powodu-westchnął głośno

-Skarbie, obiecuję, że będę mówił ci to częściej-złapał mnie za rękę

-A co z randką?-dopytałam 

-Jesteśmy parą. Po co niby nam jakieś randki-powiedział jakby była to najprostsza rzecz na świecie

-Czyli, że jak już jesteśmy ze sobą to nie trzeba się starać?-oderwałam się od niego-Wiesz co, mam dość-wstałam-Zostań sobie tu z tym swoim piwkiem i baw się dobrze. Koniec z nami, jeżeli nie zależy ci na mnie-wystrzeliłam do sypialni i zaczęłam płakać. To było straszne, nie chciałam tego robić. Musiałam jednak. Nie wytrzymałabym w takim związku ani chwili dłużej. Spakowałam swoje rzeczy i wyszłam z pokoju. Na dole zatrzymał mnie niebieskooki:

-(T.I. zdrobniale) przysięgam, że się zmienię. Tylko mnie nie zostawiaj, jesteś moim całym światem-zrobił te swoje oczy kota z Sherek'a-Wiem, byłem głupi. Przepraszam-nie umiałam mu się oprzeć

-Dobrze, ale masz ostatnią szansę. Jeżeli ją zmarnujesz, rozstajemy się-wywołałam uśmiech na jego twarzy. Chciał mnie przytulić-O nie kochany, musisz sobie zasłużyć. Dzisiaj śpisz na kanapie-odeszłam.

Kolejnego dnia, wyszłam do pracy zanim jeszcze zdążył się obudzić. Kiedy wróciłam, zamarłam. Wszędzie rozsypane były płatki czerwonych róż, dookoła same świece. Już w korytarzu poczułam niesamowity zapach mojego ulubionego dania. Uśmiechnęłam się sama do siebie. Zdjęłam okrycie i weszłam w głąb mieszkania. Na środku salonu stał stolik z nakryciem dla dwojga. Moje serce zabiło szybciej. Lou stał w garniturze tuż obok kolacji, wyglądał niesamowicie przystojnie:

-Witaj kochanie-pocałował mnie delikatnie w policzek-U góry czeka coś specjalnego. Zechciałabyś to sprawdzić?-pokiwałam głową na tak i ruszyłam samotnie w kierunku sypialni. Na łóżku leżała piękna biała sukienka, o której rozmawiałam od dwóch miesięcy. Niestety nie było mnie wcześniej na nią stać. Byłam w niebo wzięta. Szybo się przebrałam i zeszłam na dół.  Nie potrafiłam przestać uśmiechać się

-Wyglądasz przepięknie-pocałował mnie. Zajęliśmy miejsca i zajęliśmy się posiłkiem. Było cudownie. Postarał się. Nawet tematy, które poruszał były romantyczne-Kochanie, wiem, że byłem głupkiem. Zachowywałem się jak idiota-wyznał w środku naszej rozmowy-Dziękuję ci, że przypomniałaś mi z jakim skarbem dzielę życie-czułam jak rumieniec ogarnia moją twarz-Chciałbym, abyś pozostała przy mnie do końca życia-powstał i uklęknął przede mną-(T.I) czy zostaniesz moją żoną?-łzy szczęścia napłynęły mi do oczu. Ujrzałam cudowny pierścionek z diamencikiem u góry

-Kocham cię Louis, tak-wsunął pierścionek na mój palec. Rzuciłam mu się na szyję. Zaczęłam całować go namiętnie

-Kocham cię-pomiędzy całusami wyszeptał. Złapał mnie w zgięciach  kolan i uniósł 

-Dzisiaj nie będziesz nocował w salonie-zachichotałam i oddałam mu się...

Hej! Na życzenie Ewy napisałam, mam nadzieję, romantyczny imagin. Mam nadzieję, że się spodoba :)

Pozdrawiam JEDNOKIERUNKOWYCH :*